Mijn derde werkweek bij EY-Parthenon

0
Leestijd: 4 minuten

Enkele weken geleden vertelde mijn collega Sjoerd over zijn eerste week bij EY-Parthenon. Ik neem je graag mee naar een moment waar ik al een stuk meer ervaring had, namelijk mijn derde werkweek. Deze laatste zin klinkt wellicht ironisch, maar is niet zo bedoeld: de leercurve is nu eenmaal ontzettend steil.  

 

Maandag

Deze week werk ik in een team van vijf (ex. partners) op een vrij technisch project. Het is de tweede projectweek. Met de ervaring van mijn stage – ook bij EY-Parthenon – en een engineering-achtergrond dacht ik vorige week wel even te kunnen laten zien wat ik kon, maar dat was te kort door de bocht: deze industrie is onbekend terrein en ook de interview-werkstroom waar ik op focus, is nieuw voor me. 

Terwijl je bij consulting snel denkt aan enorme datasheets en analyses, is op dit project de informatie uit een uitgebreid interviewprogramma en een online survey erg belangrijk. Omdat onze interviewees doorgaans direct losbarsten in allerlei technische termen, hebben een collega met wie ik de werkstroom deel en ik ons zo snel mogelijk de technische taal eigen gemaakt: waar ik bij API’s aanvankelijk vooral aan de dierentuin dacht, komen we inmiddels goed mee.

Zoals elke dag tot nu toe beginnen we met een dagstart: terwijl iedereen met z’n ontbijt aan onze teamtafel zit, geven we de dag een cijfer en bespreken hoe de week eruit gaat zien, zodat de neuzen dezelfde kant op wijzen. Direct daarna staat een interview gepland. 

Ik vind dat ik nog weinig aan het woord ben, besluit ik achteraf, terwijl ik mijn interview notes uitwerk. Dit is toch anders dan ‘gewoon een interviewtje doen’ en ik moet echt zoeken naar een balans tussen spreken en schrijven. 

Met onze klant is afgesproken dat we de interviewverslagen achteraf delen, dus deze moeten uitgebreid gedocumenteerd worden. Ik stuur mijn eerste versie door naar mijn collega en ga op zoek naar nieuwe interviewleads. Ik bedenk een nieuwe bron voor experts en schrijf een lange lijst kandidaten aan. Hier ben ik een groot deel van de dag zoet mee. Tussendoor help ik met het controleren van de geprogrammeerde structuur van de marktsurvey. Om half zeven vind ik het mooi geweest en pak ik mijn spullen.

 

Dinsdag

Deze dag begint als maandag: dagstart en een vroeg interview. Deze lead was mijn idee, dus ik hoop dat hij iets nuttigs te vertellen heeft. Deze keer zorg ik dat ik actiever deelneem aan het interviewen.

Ik verwerk weer de interview notes en jaag dan achter collega’s en andere contacten aan, die ons meer interviewleads op kunnen leveren. Daarnaast overleggen mijn collega en ik over een aangepaste vragenlijst specifiek voor klanten van het bedrijf waar ons project om draait. Verder duik ik weer in de interview notes: ik vat ze samen in kijk ze een laatste keer na.

Omdat we vermoeden dat de intensiteit van dit project vroeg of laat sterk zal stijgen, zorg ik weer dat ik, nu het kan, tijdig naar huis ga om te eten met mijn vriend. Maar eenmaal thuis kan ik de verleiding niet weerstaan om ook de laatste notes te doorlopen, dus na het eten klap ik mijn laptop weer open.

 

Woensdag

Woensdag interviewen we locatie bij ‘ons’ bedrijf. We mogen, met een medewerker erbij, een aantal klanteninterviews doen over de telefoon. Om niet te erg uit de toon te vallen op dit kantoor lopen we vandaag in spijkerbroek en sneakers. Ik vind het leuk eindelijk dit bedrijf van binnen te zien en ‘onze’ medewerker barst bijna uit elkaar van enthousiasme dat hij zoveel van zijn klanten gaat spreken, dus de sfeer zit er goed in.

De interviews gaan goed: we spreken eerst wat grotere klanten die zich gewillig laten ondervragen. Nadat ik aan de eerste gesprekken relatief passief heb deelgenomen om zo veel mogelijk mee te schrijven, daagt mijn collega me uit om zelf een paar interviews te leiden. Dat gaat weer wat rommeliger dan ik zou willen: luisteren, interpreteren, schrijven en nieuwe vragen bedenken tegelijk is best lastig, al helemaal als je nog niet volledig thuis bent in alle vreemde termen die worden gebruikt. Anderzijds mogen de gesprekken met deze klanten wat informeler zijn, dus ik kom er goed mee weg. 

Om vier uur zijn we al klaar met de geplande interviews. Op het station neem ik me voor de interviews straks thuis direct te verwerken, maar eenmaal in de trein naar huis merk ik dat de dag toch intensief is geweest. ’s Avonds schraap ik wat moed bij elkaar en maak een begin, maar besluit al snel dat dit gewoon een vrije avond wordt.

 

Donderdag

Donderdag sta ik een kwartier eerder op kantoor om een document af te typen, zodat mijn mede-interviewer hem zodra hij aankomt kan reviewen. Na mijn ontbijt begin ik met het verwerken van de klantinterviews van woensdag, maar dat projectje komt snel tot stilstand. In plaats daarvan help ik bij de survey: we willen die ook naar studenten sturen en ik ga daarvoor contacten leggen. Na een korte briefing, begin ik met het bellen van studieverenigingen. Bizar dat ik zo kortgeleden nog aan de andere kant van dit soort onderhandelingen stond. 

Het grootste deel van de dag besteed ik aan het opzoeken van contactgegevens, bellen en mailen met de verenigingen. ’s Avonds eet ik met een groep collega’s van allerlei teams op kantoor. Veel van hen heb ik nog niet echt gesproken sinds ik hier werk, dus het geeft gelijk kans om weer wat nieuwe mensen te leren kennen. Na het eten pak ik wat werk op voor recruitment. Die klantinterviews kunnen nog wat langer wachten. Om negen uur ga ik naar huis.

 

Vrijdag

Vanmiddag staat een progress call met de klant gepland, dus er wordt hard gewerkt aan een set slides. Er wordt gediscussieerd over implicaties van onze bevindingen en er worden schema’s gebouwd. Tegelijkertijd ben ik nog bezig met contacteren van studieverenigingen en het sourcen van wat laatste interviews. 

Verder is er vandaag office lunch: tijdens een uitgebreide lunch met het hele kantoor wordt iedereen op de hoogte gesteld van lopende en komende projecten, ontwikkelingen in recruitment en presenteert een (senior) associate zijn ervaringen bij een afgelopen project. Voor hen is dit een moment om presentatieskills te oefenen; voor mij een toffe kans mee te kijken in een groter strategieproject.

Na de lunch legt het team de laatste hand aan het deck, maar omdat de nadruk vandaag niet ligt op de voorbije interviews, kan ik aansluiten bij een discussiegroep over recruitmentstrategie. Deze meeting en de call met de klant lopen direct in elkaar over. 

Tijdens het groepsgesprek geeft de klant aan veel aanvullende vragen te hebben voor de resterende twee projectweken. Dit is het omslagpunt in intensiteit dat we al zagen aankomen, dus de komende weken zien er waarschijnlijk iets anders uit dan deze. Maar daar maken we ons na het weekend pas druk om – eerst zetten we de vrijdagmiddagborrel in!

Meer informatie
Deel dit bericht

Comments are closed.