Careercraft academy: op zoek naar een stip op de verticale horizon – Procam

0
Leestijd: 6 minuten

Klaar met je studie: dag studententijd, hallo volwassen werkleven. Geen studiefinanciering, geen excuus om in de middag pas op te staan en geen tijd voor je sociale leven meer. 

Gerrejanne Verweij, scrummaster bij leasemaatschappij Arval en oud-Procammer, denkt daar heel anders over. Na haar studie was ze juist ready to go voor het bedrijfsleven met één grote voorwaarde: liever een baan waar ze met plezier naartoe gaat dan dat ze bakken met geld verdient. Ze bruist in de Procam community, kent iedereen in de sportschool door haar werkabonnement, is een groot fan van Pokémon Go en bouwt ondertussen down-to-earth een carrière op bij een bedrijf waar ze met een glimlach heen werkt. Wat zijn haar geheimen om een bruisend beroep in de IT te krijgen?

Een stip op de verticale horizon
Op haar studie Bedrijfskundige Informatica begon het te kriebelen. “Ik was klaar met school. Ik wilde iets doen waar ik op kan richten én wat ik leuk vind. Ik ben een mensenmens, dat miste ik op school. En ik ging bij Procam omdat ik niet wist wat ik wilde doen in de IT. Mijn opleiding was zo breed, je kan zoveel kanten op en ik wist eigenlijk niet welke dat zijn.”

Als ze terugkijkt naar haar eerste studiejaar, wat tien jaar terug is, ziet ze dat ze vooral heeft geleerd wat ze niet wilde doen. “Ik wist dat veel vakken mij niet lagen: met coderen had ik moeite. Ik wilde die processen in: hoe kun je advies geven over het proces? Dat leer je niet op school, dat heb ik op de werkvloer geleerd omdat je dan met de mensen, de afhankelijkheden, de business en een organisatie die al jaren staat in aanraking komt – daar ga je niet als groentje aan voelen. Het is heel belangrijk in je eerste jaar wat je wel en niet leuk vindt. Het heeft voor mij gezorgd dat ik nu weet wat ik doe, wat mijn kwaliteiten zijn en wat niet. Gewoon met alles meedoen dus, je bent op school om te leren. Zelf heb ik het soms gezien als een zware last dat ik moeite had met school. Ik wilde het gewoon afsluiten en door naar de volgende stap. Dat heb ik meteen gedaan met Procam: in het diepe springen.”

Zo ging Gerrejanne bij de CareerCraft Academy met coaching op zoek naar haar stip op de horizon, al stond ze daar vrij nuchter in. “Ik heb mijn stip veranderd per dag. Soms is die verticaal. Volgend jaar staat de stip misschien weer ergens anders. Procam heeft mij absoluut geholpen in het richting geven en vooral de coaching heeft veel gebracht om te komen tot beslissingen en inzicht. Ik ben zeker blij dat ik die stap gemaakt heb.” Wanneer ik haar vraag of ze een voorbeeld kan geven van wat haar hielp, vertelt ze over het oefenen en het naspelen van bepaalde werksituaties in haar Procam-klas, samen met een acteur. “Dat maakte impact op mij!”

Ondanks haar vliegende start, begon ze niet gelijk met haar droombaan. Ze startte als Outsystem Developer bij Arval maar het ontwikkelen beviel haar niet. “Ik heb dat anderhalf jaar gedaan tot mijn coach en ik zoiets dachten: er zit niet zoveel voortgang in. Wat gaan we doen?” Ze maakte, begeleidt door haar coach, twee grote keuzes. Ze stopte met ontwikkelen én veranderde binnen Arval naar een baan als scrummaster. Nu helpt de kennis van het anderhalf jaar stoeien als developer haar bij haar nieuwe job. “Ik kan niet bouwen maar wel lezen en erover meepraten. Dat helpt mij om de ook de kant van developers te snappen.”

Laat maar komen, die verandering
“‘Het werkt niet’ gaat er bij mij niet in. Door vragen te stellen komen de developers zelf tot een oplossing. Ik kan meekijken maar ik ga het niet doen. Alleen als ze niet verder kunnen spring ik bij.” Als scrummaster maakt ze onderdeel uit van het team met ontwikkelaars, helpt ze met hun werkzaamheden, de connectie met de product owner, het blijven ontwikkelen en zorgt ze ervoor dat ze zo min mogelijk gestoord worden. “Deze scrummasterrol is op mijn pad gekomen. Ik wil met een team werken en wat ik graag doe, iemand in het zonnetje zetten, past gewoon bij deze rol. Ik geniet ervan als mijn collega’s lekker in hun vel zitten, de werksfeer goed is en ze met plezier naar hun werk komen.”

Waar haar liefde voor het werken in teamverband vandaan komt, is terug te brengen naar haar bijbaantje vroeger. Drie jaar lang werkte ze in haar horeca, wat haar naar eigen zeggen erg heeft geholpen bij haar huidige baan. “Je zit op je studie in de boeken en bij het restaurant ben je met mensen. Je hebt contact met de mensen, je hebt lol met ze en je bedient ze – dat laatste is even bijzaak. Je hebt het vooral naar je zin met een leuk team. Toen wist ik dat ik dit ook in de IT wil.” Maar ook haar behoefte om mensen in het zonnetje te zetten, begon in de horeca. “Als mensen niet met plezier naar hun werk komen, vind ik dat heel erg. Dat kwam ik ook in de bediening tegen. Dan dacht ik: hé, deze mensen aan tafel zitten niet lekker in hun vel en hebben wat extra aandacht nodig.”

Bruisen in community’s
Zes jaar geleden startte ze bij Procam en nu is ze bestuurslid van de Procam Community. Ik ben er al achter dat Gerrejanne een sociaal beest is. En wanneer ik aan haar vraag wat de community voor haar betekent, antwoordt ze gelijk met een grote lach op haar gezicht. “Heel veel! Ik heb geen social media. Ze noemen mij ook wel GJ zonder FB. Via de Procam community ontmoet ik mensen en houd ik contact met Procam zelf. Als ik kan ga ik naar alle kennissessies.”

Maar wat houdt zo’n community nou eigenlijk in? “De Procam Community is heel informeel. Leuke dingen doen, lekker eten, borrelen en toch praat met je elkaar over waar je werkt en hoe lang je bij Procam zit. Dan krijg je toch die connectie, de gemeenschappelijke deler. Dat is heel erg leuk. We hebben dingen als VR gamen, bubbelbal, drie uur lang prison escape en een barbecue workshop gedaan. We proberen met verschillende activiteiten verschillende mensen te bereiken want niet iedereen vindt het leuk om te VR gamen. Na elke activiteit krijgen we ook feedback en vragen we waarom je wel/niet bent gekomen en wat je de volgende keer leuk zou vinden.”

Toch is het niet alleen maar gezellig, er zit ook een diepere laag. Het is voor Gerrejanne belangrijk dat iedereen wordt betrokken. “Iedereen is zoals die is – de ene wat opener maar de meeste IT’ers zijn toch wat gesloten. De horeca heeft mij erg geholpen maar ik weet ook hoe het is om niet zo te zijn. Het is echt super leuk om al die diverse mensen bij elkaar te zien. Dan sta je gewoon soms van te kijken. Het is ook leuk om te spiegelen, om juist met een meer gesloten persoon in gesprek te gaan – dan gaat hij open hoor! Dat is de uitdaging. Dan denk ik: oké, jij bent vandaag de klos!”, zegt ze lachend. “Mijn Procam-klas was al een heel leuk groepje. Maar doordat ik naar die alumni activiteiten ga nu ken ik ook al die mensen buiten het groepje. Dat haal ik er ook uit: sociale contacten.”

En of één community niet genoeg is voor haar: naast haar werk sport ze drie keer in de week. “Ik zeg altijd: ‘Als je niet fit bent, ben je ook niet fit in het koppie.’ Je bent onder de mensen en die kennen jou ook weer.” Naast de sportschool biecht ze nog een andere hobby op. Het is even stil. “Ik kan het wel zeggen, ik speel echt heel erg veel Pokémon Go. Die community, al die mensen, dat is superleuk! Dan ga je gewoon met zestig man op de fiets rondjes fietsen. Ik wil er gewoon uit. Ik ben hier in Houten gaan wonen drie jaar geleden en ik had niets opgebouwd. Door middel van een game ben ik in een community belandt.”

Kortom, Gerrejanne blijft heerlijk doorgaan in haar community’s: de Procam Community, de sportcommunity en de Pokémon community. Daarnaast zorgt ze ervoor dat ze gelukkigblijft op haar werk, wat ook bij Procam voorop staat. “Ik zou het het heel erg vinden om op een kantoor te zitten waar je alleen zit, ik zou echt verpieteren. Als ik naar mijn werk ga denk ik: oh leuk, we kunnen vandaag dit en dan doen.”

De stip blijft
Over vijf jaar hoopt ze dat haar stip op de horizon nog steeds bij Arval is inclusief een superleuk team en dezelfde fijne werkzaamheden. “Ik zit op mijn plek hier. Het enige wat ik nog zou willen is mij persoonlijk verder ontwikkelen in mijn huidige rol. Daarin ben ik nog steeds aan het vormen, met mezelf maar ook naar andere teams. Hoe werkt het allemaal samen wat kun je wel of niet doen? Dat is heel uitdagend, ik houd ervan!” Na haar twee jaar bij Procam stond ze aardig zelfverzekerd in haar schoenen maar ze blijft doorgroeien dus. “Ik ben zoals ik ben en als ik dat niet kan zijn op mijn werk, dan word ik doodongelukkig. Dus ik ben ook zo op mijn werk.” Ze begint te lachen. “Ik kan soms bot uit de hoek komen, als een boerin. Dan zeggen ze: “Ja, dat is Gerrejanne.”


Werken bij Procam

Deel dit bericht

Comments are closed.