‘Hè verdorie, nou ben ik helemaal afgeleid’

0
Leestijd: 3 minuten

Daar zitten we dan, met zijn drieën, allemaal achter ons eigen laptopscherm, in ons eigen huis: een recruiter, een ‘hiring manager’ en een kandidaat. Dikke rode katers liggen lui achter in het beeld, de hond wil naar buiten, een huisgenoot doet de afwas en ineens schrikt iemand zich een hoedje van de plotseling aanwezige glazenwasser. Solliciteren ten tijden van Corona is toch echt wel een beetje anders dan hoe we het normaal gewend zijn.

Elk gesprek bewijst dat het voor ons alle drie wennen is. De één heeft zich keurig aangekleed, bij de ander volstaat een trui met verfspatten, omdat we nou eenmaal massaal aan het klussen zijn. Een derde kijkt recht in de camera, de vierde lijkt te betwijfelen of er niet overal verborgen camera’s hangen die de verbinding tot stand brengen. Door vertraging tuimelen de zinnen soms over elkaar heen en begin je een zin drie keer opnieuw: ‘Nee, zeg jij maar?’ ‘Sorry, ik onderbrak je. Wat zei je?’ ‘Eh – eh’, ‘Nee, begin maar?’ ‘Ja, ja, kun je dat herhalen?’. Na eerst zorgvuldig te hebben afgestemd wiens beurt het nu is om te praten en of iedereen elkaar wel kan verstaan, proberen we het opnieuw. Videobellen, en al helemaal video-solliciteren, lijkt nog eens een aparte skill om onder de knie te moeten krijgen om kans te kunnen maken op jouw nieuwe baan.



Video-solliciteren 101

‘Lijkt’, zeg ik expres, want eigenlijk valt het heel erg mee. Het belangrijkste om in gedachten te houden is dat we het begrijpen dat thuiswerken anders is dan werken op kantoor, maar dat het gesprek toch echt een sollicitatiegesprek is en blijft. Op kantoor gaan we business casual gekleed, schenken we een lekkere kop koffie of thee in en reserveren we een ruimte waar we rustig kunnen praten. Dit zijn dan ook de randvoorwaarden voor een goede videosollicitatie.

‘Soms horen we de bekende ping! van een binnenkomende Whats’App en lezen we in de iets legere blik in de ogen en de beleefde knikjes en ‘mmhmm’-s van de gesprekspartner de jeukende vingers.’

Je laptop en niet te vergeten je telefoon bieden een scala aan mogelijkheden voor afleiding. Die rustige ruimte, merken we nu massaal, beperkt zich niet tot een rustige kamer met een ‘Do not disturb’-bordje, een symbolische sok of een oud afhaalmenu aan de buitenkant van de deur. Kijk, daar komt een mailtje binnen, en daar een chatje via MS Teams. Soms horen we de bekende ping! van een binnenkomende Whats’App en lezen we in de iets legere blik in de ogen en de beleefde knikjes en ‘mmhmm’-s van de gesprekspartner de jeukende vingers. Wegleggen en uitzetten dus, ook wij.

 

En als het dan toch nog mis gaat?

Waar we daadwerkelijk niks aan kunnen doen en nu toch meer mee te maken krijgen, zijn de verrassingen en onderbrekingen. Waar op kantoor nog wel eens per ongeluk de deur open gedaan wordt, bijvoorbeeld, zijn we verder vrij zeker van een rustig verloop van een gesprek. Videobellen is nou eenmaal onderhevig aan de Wet van Murphy: tools of platforms die niet werken, binnenstormende kinderen, mannen die verward rondlopen met plumeaus en echt nú moeten weten waar de nieuwe toiletblokjes liggen, koptelefoons die niet werken, noem maar op. Wat er fout kan gaan, gaat doorgaans ook fout.

‘Wist je dat een studie van Yale uitwijst dat luisteraars beter zijn om emoties en (on)waarheden te onderscheiden als zij alleen naar een stem luisteren?’

Je kunt veel voorkomen. Die wasmachine hoeft niet nu aan, de was achter je in beeld kan van te voren worden opgeruimd en je huisgenoot begrijpt het vast wel dat hij nu even niet kan gamen. Het mooie aan de Wet van Murphy is ook dat je hem positief kunt verdraaien: als er iets goeds kan gebeuren, gebeurt dat ook. We raden het je uiteraard niet aan om al je apparaten op luid te zetten, zodat wij kunnen zien hoe goed jij verleidingen weerstaat, maar als er iets onverwachts gebeurt, is het wel interessant voor alle partijen om te zien hoe hierop wordt gereageerd. Pak waar nodig de situatie terug en neem het heft in eigen hand. Bijvoorbeeld, stel dat beeldbellen niet lukt, is dit geen ramp: wist je dat een studie van Yale uitwijst dat luisteraars beter zijn om emoties en (on)waarheden te onderscheiden als zij alleen naar een stem luisteren?


De KPMG-way

Recent zei een licht nerveuze kandidate en jonge moeder na dat haar kind buiten ineens begon te huilen: ‘hè verdorie, nou ben ik helemaal afgeleid’ en schaamde zich duidelijk. Het geeft oprecht niet. Bij KPMG verlopen de procedures nog eigenlijk zoals normaal en hebben wij begrip voor de menselijke kant van het thuiswerken en van de crisis. Om je nog beter te kunnen voorbereiden op jouw gesprek, delen we de komende weken meer tips voor je om jouw online sollicitatie op onze website en socials. Ik wens je veel succes en plezier!

Share.

Comments are closed.