Thuiswerktip van Floris – Young Colfield

0
Leestijd: 3 minuten
‘Een man, weet niet wat ie mist, weet niet wat ie mist, een man weet niet wat ie mist. Een man weet niet wat ie mist, maar als hij er niet is, weet een man pas, wat ie mist.’ – De Dijk
Wat een tijden he. Het is de vierde week thuis maar het voelt als de 22e. We zijn voorbij de start, maar nog niet aan het einde van het begin. Laat staan dat we in de buurt komen van het begin van het einde. Nu weet ik van mezelf dat ik wel goed ga op een stuk sociaal contact en gezelligheid om me heen, maar dat ik het zó zou missen…
Deze week gaat de thuiswerk tip niet zozeer over een mooie les hoe je fijn of effectief thuis kunt werken of hoe je fit kunt blijven. Deze editie wordt een ode aan de kantoortuin met al haar geuren en kleuren. Een stuk nostalgie, denkend aan die tijd dat we ’s ochtends nog moesten vechten om die ene chille flexplek. In deze blog zal ik wat situaties en momenten noemen die je ongetwijfeld zult herkennen uit je eigen kantoortuin. Situaties waar je normaal gesproken niet echt bij stil staat, maar die stiekem best prettig zijn op kantoor. Momenten waar je je normaal gesproken aan zou ergeren op kantoor en die er nu thuis niet zijn. Ik mis deze situaties en momenten allebei, nu ik thuis aan het werk ben.
Situaties die stiekem best prettig zijn:
– Alle faciliteiten. Een fijne bureaustoel, een groot bureau, de mogelijkheid om te printen, een afgesloten ruimte om te overleggen. Een stuk afwisseling in je werkomgeving in plaats van hele dagen aan dezelfde tafel in dezelfde ruimte.
– Sollicitatiegesprekken kunnen voeren. Een fysiek gesprek voeren is veel prettiger dan via Teams/Skype/Zoom. Als je aan dezelfde tafel zit, kun je nét even wat makkelijker inschatten hoe een collega zich voelt, of wat een sollicitant bedoelt. Dat is achter een beeldscherm toch meer een inschatting of aanname. Er ontstaan ook interessante opmerkingen tijdens zo’n digitale vergadering. Bovenop alle ‘kun je mij verstaan?’ hoorde ik een collega zeggen: ‘kun jij je kind muten?’ (naam is bekend bij de redactie).
– Een stukje afleiding, het hebben over van alles en nog wat. De wekelijkse Boer-Zoekt-Vrouw-update of het aanschouwen van de lunchcreaties van collega’s ter inspiratie. Is het verstandig dat Ziyech naar Chelsea is gegaan, gaan we NAC terugzien in de Eredivisie? Ik heb een collega die voor ADO is en ik denk dat zelfs hij de Eredivisie mist. Een stukje kneuterigheid over de kleine dingen in het leven.
Momenten waar je je aan ergert:
– Als het druk is op kantoor, je hebt een vergadering gehad, komt terug op je werkplek en je bureaustoel is ingepikt. Of je muis is omgewisseld met een slecht-werkende muis die om de 5 minuten opnieuw moet verbinden met je laptop. Of je werkplek is ineens getrakteerd op vier gebruikte koffiemokken die daar op miraculeuze wijze terecht zijn gekomen en écht van niemand zijn hoor! Bedankt collega’s, ik mag jullie ook.
– Collega’s die te pas en te onpas onnodige Engelse termen gebruiken. Vooral voor woorden waar een doodnormale Nederlandse tegenhanger voor is. ‘Ja ik vind dat zo frustrating’. ‘Zou jij mij daar op willen challengen binnenkort?’ ‘Nee, morgen werk ik niet, dat is mijn day off’.
– Mensen die op de luidspreker bellen midden in de kantoortuin. Of nog erger: collega’s die even luid en duidelijk een discussie starten over iets wat ze net hebben besproken in een vergadering. Leuk hoor, maar bespreek dat dan ook in die vergadering. Of in ieder geval, in een vergaderruimte. Get a room, ik kom hier ook voor m’n rust.
Maar…. nu ik zo geïsoleerd verplicht thuis zit, sta ik wél stil bij die situaties waarin het kantoor de oplossing biedt. Ik heb een oplossing gevonden voor de faciliteiten thuis, maar zo fijn als op kantoor wordt het niet. We worden met z’n allen steeds beter in het digitaal overleggen, maar nog steeds kijk ik een collega liever in het echt in de ogen aan of geef ik een sollicitant een hand. En ja, natuurlijk kun je nu ook met collega’s bellen om het te hebben over Boer Zoekt Vrouw, maar ik doe het liever spontaan bij de koffieautomaat op kantoor.
En ook al mijn ergernissen van het spannende kantoorleven mis ik nu. Lieve collega’s, pak m’n stoel maar als je die nodig hebt, flikker je koffiemok maar op m’n bureau, ik vind het oke! Die Engelse termen mis ik zelfs zo erg dat thuiswerken voor mij homeworken is geworden en een belafspraak een call is geworden. En die open discussies?
Deel ze met me, want ik vind het soms wel stil thuis. Ik kom dus blijkbaar niet alleen voor m’n rust naar kantoor.
We zijn enorme sociale wezens, we willen graag in contact zijn en blijven. Dan is dit isolement even wennen en aanpassen. Daarom is mijn thuiswerk tip om te beseffen dat je niet de enige bent als je je herkent in deze blog. Gedeelde smart is halve smart. Soms even je frustraties uiten of momenten van herkenning hebben lucht enorm op! ‘Maar als ie er niet is, weet een man pas, wat ie mist.’ Een ode aan de kantoortuin.
Share.

Comments are closed.